Senin adın rüzgâr idi;
Ben ise ağacın yaprağı!
Sonbahar gelsin diye bekler dururdum;
Kapılıp sana, süzülmek için gökyüzünde!
Senin adın ırmak idi;
Ben ise kıyısındaki toprağı!
Suyun taşsın diye bekler dururdum;
Karışıp sana, dökülmek için denize!
Şimdi gün başka, yer başka,
Sen başka, ben başka,
Ama ne özlemim değişir
Ne de sevgim adına!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder