Sarı yapraklar evlerini terk edeli aylar oldu. Yer gök gözyaşlarıyla doldu. Nâr-ı firkatinle canlar küle döndü, yağdı da her yan beyaza büründü. Aşkınla kapkara topraklar dile geldi, yemyeşil bahçelere güller serildi. Gece gündüz sen vardın da önümüzde, niceleri göremeden göçüp gitse de, niceleri hala seyr ü seferde.
Bu gözler senden başka neyi görür ki, güzelliği onda görsün! Bu gönül senden başka neyi sever ki içi onun sevgisiyle yanıp küle dönsün! Senden başka ne var oldu ki, ruhum varlığını onda söndürsün!
Bu gözler senden başka neyi görür ki, güzelliği onda görsün! Bu gönül senden başka neyi sever ki içi onun sevgisiyle yanıp küle dönsün! Senden başka ne var oldu ki, ruhum varlığını onda söndürsün!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder