Bir adım yok artık benim!
Sevdadır gönülden evrene dökülen.
Benden geriye bir şey kalmadı;
Yalnızca bir ateş-i aşk.. yanıp küle döndüren.
Ben bir ağacım,
Dört mevsim çevrilir etrafımda,
Tüm yapraklarım hala dallarımda,
Dökülmeyenler olmayan yapraklarım!
Gövdem yıkılsın razıyım!
Bu aşk bedende yaşayamaz,
Varlığında “yok” olayım,
Bu ayrılığa artık ruh dayanmaz!
Ayrı bir mekan tutarsın kendine,
Ayrı isimler verirsin cisimlerimize,
Ayrı bilirsin benden canını,
Bir son verdim bu ikiliğe sende yok ederek varlığımı!
Bir tek sen varsın artık, ne ben ne de başkası!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder